Şahsiyetin oluşmasında temel iman ve onun neticesi olan doğruluk, adalet, samimiyet, itaat, tevazu gibi şeyler vardır. Mahza hayır ve fazilet olan imana karşı çıkanlarda ulvi hasletlerin hiç biri bulunmaz. Onların kalpleri ölmüş ve ahlakları sükut etmiştir.

Bu durum imanla beraber bulunursa, iman dilde kalır, kötü huylar kalbe yerleşirse o zaman nifaka inkılap eder. Bunun için münafık, kibirli, yalancı ve iki yüzlüdür. Korkak ve vehhamdırlar. Zalim ve gaddardırlar. Hakikaten gafil olup, gerçekleri bilmediklerinden cahildirler. Nifakın en mühim özelliği de “her gürültüyü aleyhlerine sanmaları” ve “Özür dilemeyi kibirlerine yedirememeleri”dir. Kalbinde hastalık vardır. Bunun için dilleri tatlı, kalıpları düzgündür ama her yerde zehirlerini akıtırlar.

Kafirlerin küfürleri, günaha alışkanlık kesbetmelerinden dolayı, kalpleri mühürlüdür. Münafıkların ise küfürleri, şüpheden ibarettir. Şüphelerinden kendilerini bir türlü kurtaramadıkları için şahsiyetsiz ve karaktersiz bir kişiliğe sahiptirler.

Bütün bunlardan dolayı iman ve imandan neş’et eden ahlak-ı hamide, maddi-manevi terakkinin, asayişin, emniyetin esasıdır ve membaıdır. Bütün güzel hasletler imandan, Allah sevgisi ve korkusu ile ahiret duygusundan kaynaklanır...