M. Ali KAYA
Peygambere itaat etmek Allah’a itaat etmektir.
Bizler Allah’ın emirlerini peygamberin dilinden alırız. Tatbikatını da peygamberin tatbikatından biliriz. Allah’ı görmediğimize göre Allah’a itaati elçisi olan peygambere itaat ile gösteririz. Allah’ın razı olduğu amelleri peygamberinden öğreniriz. Çünkü peygamber Allah’ın bize elçisi ve bizim de Allah katında elçimiz ve şefaatçimizdir.

Dinin iki temel kaynağı vardır. Birincisi Allah’ın kelamı olan Kur’an-ı Kerim, ikincisi ise dinin mübelliği olan peygamberimizin (asv) Allah’ın emirlerini uygulaması ve ibadetlerin nasıl yapılacağını göstermesidir. Biz buna “Sünnet” yani “peygamberin yolu” diyoruz. Peygamberin yolunu takip etmeden Allah’ın rızasını kazanmak ve Allah’a yakınlaşmak mümkün değildir.
 

Peygamberimiz (asv) yaşayan Kur’andır. Kur’ân-ı Kerimde Allah’ın emirlerini yaşamak ancak peygamberin tatbikatı ile bilinebilir. Peygamberimiz (asv) “Sünnetimden ayrılan benden değildir. Sünnetimi yaşayan beni sevmiş olur, beni seven de cennette benimle beraber olur” (Tirmizi, İlim, 16) buyurmuşlardır.

Sünnet, Allah’ın peygamberimize Kur’ân-ı Kerimde emrettiği şeylerin nasıl yapılacağını ilham ile bildirmesi ve Hz. Cebrâil (as) ile öğretmesidir. Yüce Allah “Eğer Allah’ı seviyorsanız peygambere uyun ki Allah da sizi sevsin” (Âl-i İmran, 3:31-32) buyurur. Ayrıca “Peygamber size ne verdiyse alın, neyi yasaklamışsa ondan sakının” (Haşr, 59:7) emreder.

Allah’a itaat peygambere itaattir. Kur’ân-ı Kerim “Allah’a ve resulüne itaat edin” emreder. (Âl-i İmran, 3:32) “Kim peygambere itaat ederse Allah’a itaat etmiştir” (Nisa, 4:80) buyurur. Bu ayet-i kerime gösteriyor ki Allah’a itaatin ölçüsü peygambere itaat etmek ve sünnetine uymaktan geçmektedir.

Dini ihya etmek sünneti ihya etmektir.
Dinin tatbikatı sünnet iledir. Hayata hâkim olması da sünnetlere uymakladır. Dine aykırı adetlere “Bid’at” denir. Bid’alar dinin hükümlerini kaldırarak yerine konan adetlerdir. Dini yeniden hayata hâkim kılmak peygamberin sünnetini hayata hâkim kılmaya bağlıdır. Bunun için peygamberimiz (asv) “Bid’at ve dalaletlerin hayata hâkim olduğu, sünnetlerin ortadan kalktığı ve ümmetin fesada gittiği zamanda benim sünnetimi ihya eden kimseye yüz şehidin sevabı verilir” buyurmuşlardır. (Kenzu’l-Ummal, 1:184)

Mücedditler dini yeniden canlandırırlar. Yani peygamberin sünnetini ihya ederek sünnetin yerine geçen adetleri ve bid’atları ortadan kaldırırlar. Dinin ihyası sünnetleri yeniden hayata geçirmek demektir. Bu da peygamberin hayatını ve sünnetini yani Hadisleri bilmeye, öğrenmeye ve öğrenmeye bağlıdır.

Peygamberimizin Sünnetleri:
Peygamberimiz (asv) Kur’an ahlakını hayata geçiren ve her konuda insanlığa Allah’ın razı olacağı amelleri öğreten, yaşayan ve örnek olan Allah’ın elçisidir. Her zaman adeti ve sünneti olan ibadetleri şunlardır:

1. Her hayırlı işe “Bismillahirrahmanirrahîm” diye başlardı.
2. Hayırlı bir işi bitirince “Elhamdülillah” derdi.
3. Her şeyde Allah’ın yardımını talep eder, her şeyi Allah’tan isterdi.
4. Allah’a güveni, itimadı ve tevekkülü mükemmeldi.
5. Her taş ve ağacın altında Allah’ı zikrederdi.
6. Yüksek yerlere çıkınca “Allah-ü Ekber” diye tekbir getirirdi.
7. Varlıklara “ibret ve tefekkür” gözü ile bakardı.
8. Konuşmasına Allah’a hamd ve tesbih ederek başlardı.
9. Sabahleyin erkenden kalkar, seher vaktini ibadet ve Kur’an okumak ile geçirirdi.
10. Sabah namazından sonra kuşluğa kadar kalkmadan ibadet ve zikirle meşgul olurdu.
11. Sabah yemeğini yemeden evinden çıkmazdı.
12. Evinden çıkarken sağ ayağı ile çıkar ve dua ederdi.
13. Ayakkabısını ve elbisesini daima sağdan giyerdi.
14. Evine gelince selam verir ve dua ederdi.
15. Bineğin üzerine binince Allah’a tesbih ve dua ederdi.
16. Başkasının evine ve odasına girecek olsa kendisini tanıtır ve üç defa izin isterdi.
17. Farz ibadetlerinden sonra helal rızık için çalışmanın farz olduğunu söylerdi.
18. Allah rızası için ailesinin geçimini sağlarsa bu çalışma ve harcamanın sadaka olduğunu söyler, geçimini sağlaması gerekeni ihmal etmenin günah olarak yeterli olduğunu ihtar eder, helal rızık için çalışmanın ibadet ve günahlara kefaret olduğunu müjdelerdi.
19. Her işe sağdan başlamayı severdi. Sağ eli ile yer ve içer, sol eli ile temizlenirdi.
20. Gusl abdesti gerektiği hallerin dışında Cuma namazı için yıkanırdı.
21. Abdestte misvak kullanır, ağız ve diş sağlığına önem verirdi.
22. Daima temiz ve beyaz elbise giymeyi severdi.
23. Güzel kokuyu sever ve devamlı kullanırdı.
24. Namaz için “gözümün nurudur” derdi.
25. İnsanların arasına çıkacağı zaman elbisesini düzeltir ve saçını sakalını tarayarak çıkardı.
26. Ağırbaşlı ve vakarlı bir şekilde yürürdü.
27. Hiçbir zaman acele işi sevmez, “Acele şeytandandır” buyururdu.
28. Elbise giymeye ve yemeğe besmele ile başlar, elbise ve kapların daima temiz kalmasını isterdi. “Temiz elbise ve kap Allah’ı zikreder. Kirlenince tesbihi kesilir” buyururdu.
29. Sevdiği kimselere hediye vermeyi sever, “Hediye sevgi ve muhabbeti artırır” buyururdu.
30. Hediyeyi kabul eder, “Bu Allah’ın ikramıdır” derdi; sadakayı ve zekâtı ise kabul etmezdi.
31. Kıbleye karşı oturmayı sever ve tavsiye ederdi.
32. Bir meclise girince boş bulduğu yere oturur, her mecliste muhakkak Allah’ı zikir ve tesbih eder, “Allah’ı zikir, tesbih ve istiğfar işlenen hata ve kusurlara kefarettir” buyururdu.
33. Daima abdestli bulunur, nerede abdesti bozulursa orada abdestini tazelerdi.
34. Konuşmasına Allah’ı hamd ederek başlar ve herkesin anlayacağı şekilde konuşurdu.
35. Erken yatar ve erken kalkardı.
36. Uyumadan önce kapları örttürür, ateşi söndürür ve kapıları kilitletirdi.
37. Yatarken ve kalkarken Allah’ı tesbih ve hamd eder, dua okurdu.
38. Sağ yanına yatar ve uyuyana kadar dua, tesbih ve istiğfar ile meşgul olurdu.
39. Yemeği oturarak yer, suyu oturarak üç yudumda içerdi. İçini görmediği kapdan su içmezdi.
40. Yemeğe tuz ile başlar, israfı asla sevmez, kapları tertemiz şekilde bırakırdı.