M. Ali KAYA
1. Adamın biri davet edildiği bir düğüne giderken yolda şeytana rast gelmiş. Şeytana nereye gittiğini sormuş. Düğüne gideceğini söylemiş. Adam da Şeytan’a “ne olursun bu düğüne gelme!” demiş. Şeytan kabul etmiş. Adam düğüne gitmiş, şeytan da yol kenarında beklemiş. Bir müddet sonra düğüne davet edilen bir başka adam oradan geçiyormuş şeytan ona seslenmiş ve yanına çağırmış. “Bir müşkülüm var, bir türlü doğru cevabını bulamadım. Bir de sana sorayım demiş. Adam “sor bakalım” demiş. Şeytan “yeryüzünde ala karga mı çok, yoksa karakarga mı?” demiş. Adamın kafası karışmış ve ben bunun cevabını bilemeyeceğim” demiş. Şeytan “O zaman düğündeki adamlara sor, belki bilen çıkar” demiş.

Adam düğüne gitmiş yemek esnasında “yeryüzünde alakarga mı çok, karakarga mı?” diye sormuş. Düğündekilerin bazıları “alakarga” demişler, bazıları da “karakarga” demişler. Aralarında anlaşamamışlar, iş münakaşaya dökülmüş. Münakaşa sonuçta kavga ile sonuçlanmış. Şeytana ilk rast gelen bakmış şeytan gerçekten düğünde yok. “Şeytan düğüne gelmemiş; ama selam göndermiş” demiş.

M. Ali KAYA

1. Allah’a gerçekten kulluk eden kimseye Allah arzu ettiklerinden fazlasını verir.
 
2. Kim Allah’tan bir şeyler umarak ibadet ederler; bunlar tacirlerin ibadetidir. Bazıları korkarak ibadet ederler; bunlar da kölelerin ibadetidir. Bazıları da Allah’a şükür olarak ibadet ederler; bu da hür insanların ibadetidir. En faziletli ibadet budur.

3. “Benden yukarıda beni gören bir Rabbim var, cehennem önümde, ölüm peşimde, hesap beni çepeçevre kuşatmış, amellerim beni rehin almış, sevdiğimi bulamıyorum, sevmediğim şeyi kendimden uzaklaştıramıyorum, Allah dilerse beni azaplandırır, isterse affeder bir durumdayım. Söyleyin bana, benden fakir kimse var mıdır?”

M. Ali KAYA

1. Bir fakir İskender’in önüne çıkar ve “Az bir şey olsun ihsanda bulunmaz mısınız?” diye bir şeyler ister. İskender: “Az vermek bana yakışmaz” diye cevap verir. Fakir ümitlenerek “O zaman siz de çok veriniz” der. İskender “Ona da sen layık değilsin” diye cevap verir.

**
2. Karadeniz’de bir köyle ayı dadanır. Köyden her çıkanı döverek geri çevirir. Kimse köyden dışarı çıkamaz olur. Köylülerden biri cesaret gösterisinde bulunur ve eşeğine binerek köyden çıkmak ister. Köyün çıkışında yine ayı karşısına çıkar ve adamı eşekten indirir ve önce eşeği dövmeye başlar. Sonra eşeği bırakır ve adama yönelir. Adam sorar “Neden önce eşeği dövdün?” Ayı “Şayet önce seni dövecek olsaydım eşek kaçardı” diye cevap verir.

M. Ali KAYA
YAPICI VE MÜSPET HİZMET
Müspet hizmet, yapıcı ve tesis edici bir gayret gerektirir. Sabır, gayret ve ustalık işidir. Ehil ve usta eller zaman alıcı çalışmalar ile kalıcı bir hizmet oluştururlar. Bu bina yapmak gibi, insan eğitme gibi bir şeydir. Zübeyir Gündüzalp ağabey “tuğlayı üst üste koymak tekrar değil, tesistir” demektedir. Bir binayı bu şekilde yaparsınız. Müspet hizmet budur. Yapıcıdır, yıkıcı değildir.

Yapmak çok zordur, yıkmak ise kolaydır. Yapılan şeyler zaman ister ve kısa zamanda kendisini göstermez. Sabır ister, gayret ister ve sebat, yani devamlılık ister. Bir de menfî, yıkıcı ve tahribe yönelik hizmet ve faaliyet vardır. Kolaydır, tesiri hemen görülür, ama yıkıcıdır. Bir binayı bir yılda, bazen beş yılda yaparsınız; ama bir saatte ve bir dakikada yıkarsınız. Yaparken sizi kimse görmez, yaptıklarınızı duymazlar; ama yıktığınız zaman haber olursunuz ve sizden bahsedilir. Müspet hizmet zordur, zira tamir etmek ve tesis etmek zordur. Tahrip ise kolaydır. On senede yapılan bir hizmet bir müfsidin ifsadı ile yıkılır.