Akşemsettin Dinvanından ...


Cânı terk etmek gerek bu evde cânân isteyen
Kahrı nûş etmek gerek derde dermân isteyen

Mâşukun yolunda âşık nâ-murad olmak gerek
Mâşuka vâsıl olmaya hicrinde pâyân isteyen

Ben ki mâşûkun rızâsın buldum bu gün
Sâdıku’l-kavl olmaya küfrine îmân isteyen

Ben ki sûret milkini kıldın harâb anıniçün
Genci buldıysa aceb olmaya vîrân isteyen

Şems firâkın ağûsın nûş eyle vasl-ı yâr içün
Hâr cevrin çeker şol gül-i handân isteyen

**
Bu ışkı ben bilmezdim bu bir acep sevdâymış
Bir zerresi ay –u güneş bir katresi deryâyımış

Bahşişde kemter bahşişi bu akl-u fehm ü cân u ten
Himmetinde ednâ menzili ol çerh-i heftüm tâyımış

Bu ışkmış varlık kamu eyü yavuz uçmak tamu
Girü kalanı ey amû dek bir kuru gavgâyımış

Geh yıl gibi dönermiş gâh od olup yanarımış
Gâh toz olup tozârmış gâhî yağmûr gâh kâyımış

Tan mı eger Belkıse taht ile Süleymân gönlüni
Kem nökeri İskender-u kemter kulu Dârâ’yımış

Bu ışka ders idememiş Ebu Hanife Şafi’î
Hikmetlerin şakirdi hem ol Bû Ali Sînâ’yımış

Ey Şemse’d-dîn gel Hüdhüde uy kim bulasın ışgı sen
Kim lâ-mekân Kâf’ında ol bir bî-nişân Ankâ’yımış.

**

Sâkiyâ gel bizi hayrân eylegıl
Ben garîbi ışka mihmân eylegıl

Derd-i yârı cân içinde saklaram
Ol kadar kim derde dermân eylegıl

Işk-ı ma’şûk gönlümi yağmaladı
Gel benüm karşumda cevlân eylegıl
 
Bilmezem ma’şûk ben mi yoksa sen
Gel benüm müşkilüm âsân eylegıl

Âşıkısan ma’şûka ey Şems eger
Ma’şûkun srrını pinhân eylegıl

**
Sînelerin ışk elinden itdi biryân sûfiler
Dîdelerin hicr elinden kıldı giryân sûfiler

Perde-i nefsi geçûben Ka’be-i kalbe irüp
Ol haremde nefslerini itdi kurbân sûfiler

Bâş-u cânlar terk idüben dôstlerını gördiler
Şol cemâl-i lâ-yezâlî cân-u cânân sûfiler

Kendülerden kendülere seyr-ü seyrân itdiler
Kendülerde gördüler hem nûr-i Yezdân sûfiler

Hem cihânı gördüler kim cümle esmâ zıllıdür
Zıllı koyup buldular hoş dâr-ı Sübhân sûfiler

Ayn-ı tevhit âçılûben gördiler kim kâinât
Cümle esmâ vü mezâhir zât-ı Sübhân sûfiler

Mâsivâyı terk edüben buldular ma’şukların
Pes anunla bâki kalıp itdi cevlân sûfiler

Her neye kim baktılarsa gördüler şehlerini
Enfüs-i âfâk içinde mest-ü hayrân sûfiler

Kendülere âşık oldu fi’l-hakikâ kendüler
Pes anınçün kendülere itdi seyrân sûfiler

Cân-u cismî çün münevver itdiler envârıla
Dü cihânda oldılar hoş şems-i tâbân sûfiler

Çünki mir’ât oldılar esmâ vü zâta âşikâr
Oldılar pes dü cihânda Hakk’a bürhân sûfiler