Eğer bir kâmilden kemâl istersen,

Özünü bilene âlâ dediler.

Ehl-i zalim derse inanma sakın,

İtibar eyleme dile dediler.

Sikke vursan altın olur mu tuca,

Harçlık istenir mi küresiz saca,

Hakkın buyruğunu söyleme pice,

Buyruk haktır ama kula dediler.

Özünün uğrusun ele vermese,

Hakk’ın buyruğuyla âmil olmazsa,

O çıkmaz götürmen yola dediler.

Hakk’ın buyruğuyla âmil olmazsa,

Dilinle yandırma başını oda,

Gülü bülbül için halketti Hüdâ,

Kargayı kondurma güle dediler.

Gülün aslın bilip hâre katarsın,

Burada aldığını şurda satarsın,

Günde binler defa secdeye varsan,

Yine onun işi hile dediler.

Ayırdılar yahşî ile yamanı,

Denk etmezler cevahirle samanı,

Dilden gidermezsen zâr-u gümanı,

Bir gün bu yol onu yola dediler.

Veli’m eyder doğru yola gitmezse,

Ar ile ölüme sitem etmezse,

Buyruk şâh-ı merdanındır tutmazsa,

Âhir yüzü kara ola dediler.

Sivaslı Âşık Veli