Fâilâtün, Fâilâtün, Fâilâtün, Fâilün

Gel berû iy cân-u dilden tâlibî dîdâr-ı Hak
Klabüni pâk it sivâdan tola tâ envâr-ı Hak

K’anı bir sâhib-nazar ehl-i basîret fehm ider
Arş-u Ferş ü maşrık-ı mağrib tolu âsâr-ı Hak

Ger mukayyed olasın vuslat müyesser olmaya
Mutlak olup terk-i kayd it olasın tâ yâr-ı Hak

Ger tecellâ eylese bir cemâl-i lâ yezâl
Ma’rifet ezhârılan kalbün olur gülzâr-ı Hak

Nakd-i câna cevher-i bâkî olursan müşteri
Baş açup meydâna gel kim, germdür bâzâr-ı Hak

Bâde-i ışkî ezelden her ki nûş etti bu gün
Saf-ı kalb eyler yakup kalbin kamu pes nâr-ı Hak

Münkir olma âşıkun akvâline ef’âline
Gel berû sen dahi zevk it idesin ikrâr-ı Hak

Cümle zerrât-ı vücudât-ı cihâna kıl nazar
Her biri hikmetle memlûdür acebdür kâr-ı Hak

Sanma zahir ola iy âkil murad-ı evliyâ
İtdiler nâ ehl içün mestûr olur güftâr-ı Hak

Kaldı atşân berr-i firkat içre halet münkiri
İrmedi âb-ı visale itdi çün inkâr-ı Hak

Küdret-i hubb-u sivâdan kalbini pâk eyleyüp
Her zamanda pür safâ eyledi şüttâr-ı Hak