MANZUM ATASÖZLER | Demiler, Bir, Her, Var

Konumunuz: Ana Sayfa

Edebiyat

MANZUM ATASÖZLER

MANZUM ATASÖZLER

Cuma, 28 Mart 2008

Derleyen: M. Ali KAYA

Tut atasözünü kalb-i selim ol,
Gönülden gönüle yol var demişler.
Bırak sinirini her an halîm ol,
Keskin sirke küpe zarar demişler.

Kimin ters giderse biz zaman işi,
Muhallebi yerken kırılır dişi,
Baba mirasını bitiren kişi,
Sonra avucunu yalar demişler.
Düşmanın karınca olsa hor görme!
Kimsenin ardından, konuşup yerme,
Yüzüne karşı da karşılık verme,
Hiç bilinmez kimde ne var demişler.

Her işe uzatma, elin, eteğin,
Belki bazen boşa gider emeğin,
Nitekim şaşkını gölde ördeğin,
Başı kor, ayaktan dalar demişler.

Rehbersiz gidilmez, yollar dolaşık,
Karanlık yollarda gerektir, ışık,
Aklına güvenme, ey koca âşık,
İnsan beşer, elbet şaşar demişler.

Üç günlük ömrüne, dokuz gün çalış,
Feleğin cevrine göğüs ger, alış,
Bilsen de bir işi, bilene danış,
Danışan dağları aşar demişler.

Bahtına ağlama ter et figanı,
Bulunur her derdin, vardır dermanı,
Aşk ağlatır, dert söyletir insanı,
Öz ağlarsa, göz de ağlar demişler.

Tut ata sözünü yanlışa sapma,
Kötülük eyleme hiçbir insana,
Hazır olup fırsat verme düşmana,
En son gülen iyi güler demişler.

Hiç değer vermezsin, bu israf niçin?
Boşa harcamaktan devamlı kaçın,
Öyle bir yol bul ki, devamlı geçin,
Miras malı çabuk biter demişler.

Derler ki; su uyur düşman uyumaz.
Olanla ölene çare bulunmaz.
Kimsenin ettiği yanına kalmaz.
Sudan gelen sele gider demişler.

Karışma kimsenin sen her işine,
Pek sakın, her şeyin düşme peşine,
Hayır dile hayır gelsin başına,
Er adama bir söz yeter demişler.

Uyma sakın ona, düşmandır nefsin,
Çınlasın kubbede senin de sesin.
Bu âlemde iyi kötü herkesin,
Ettiği başına gelir demişler.

Taşıma su ile değirmen dönmez,
Allah’tan gelene isyan edilmez,
Bil ki, son pişmanlık hiç fayda vermez,
Sabreden murada erer, demişler.

Düşün, dünya malı dünyada kalır.
Gözler görmeyince gönül katlanır.
İnsan düşmanını gözünden tanır.
Herkes ektiğini biçer demişler.

Alçak günülü ola kibretme yahu,
Alçak uçan yüce tüner demişler.
El atına binen pek çabuk iner.
Tez eskir iğreti kaftan demişler.

Diken eken gül devşirmez bir zaman,
Herkes ektiğini biçer demişler.
İyi, yavuz bu âlemde kimsenin,
Ettiği yanına kalmaz demişler.

Sen, sen ol kimseye kemlik eyleme,
Kemlik eden kemlik bulur demişler.
Ağlamak ne demek, kendi düşenler,
İki gözden bile düşer demişler.

Böyledir Mevlâ’dan kesme ümidin,
Gün doğmadan neler doğar demişler.
Kelamdan malumdur kişinin hali,
Söz insanı ele verir demişler.

Köpeklerle dolaş, sütsüze uyma,
İnatçıyı adam yerine koyma,
Verdiğin bir sözden ölsen de cayma,
Er olan sözünde durur demişler.

Bir kişi malından vermezse zekât,
Yiyeceği ekmek, sürdüğü hayat,
Kazandığı kârda olmaz bereket
Haydan gelen Huya gider demişler

Deve gibi kinciliği terk eyle,
Kindar olmaz, dindar olmaz demişler.
Hârdan büyük at var, attan da deve,
Deveden de büyük fil var demişler.

Halkı düşürmeye kuyu kazanlar,
İptida kendisi düşer demişler.
Böyledir kâide dağdan gelenler,
Bağda olanları kovar demişler.

Dağda gez, bağda gez, insafı koyma,
İnsafsız olana epter demişler.
İnsanın tali bazen göklere,
Çıkarır da yere atar, demişler.

Dibi görünmedik suya çemrenme,
Hale şükret yükseklere imrenme,
Şu dünyada hiçbir şeye güvenme,
Yeller gibi eser, geçer demişler.