RAHMETEN LİL-ÂLEMÎN
Mustafa Mânevî

Rahmeten lil-âlemînsin hem imâme’l-müttakîn
Pâdişâha hizb-i cümle enbiyâ vü evliyâ
Şânı “Levlâke Levlâke” oldu kurbetin
Pâdişâhâ hızb-i cümle enbiyâ vü evliyâ

Arş-ü ferş etti kudûmü pâkine ol zü’l-celâl
Hazrete da’vet etti Hazretin Rabb-i Teâl
Zümre-i kemter seninle oldular sahib kemâl
Pâdişâhâ hızb-i cümle enbiyâ vü evliyâ

Ey Rasûl-i zât-ı pâk-i Kibriyâ vü Hak Kerîm
İsmine “Tâhâ” vü “Yâsin” didi Kur’ânü’l-azîm
Rahmeten lil-âlemîn ba’s itdi Rahmânü’r-Rahîm
Pâdişâhâ hızb-i cümle enbiyâ vü evliyâ

Sidre-i Tûbâ durur ol ravza-i pâkin senin
İns-ü cine tûtiyâdır cümle hâkin senin
Kıble-i erbâb-ı hâcâtdır ebed pâkin senin
Pâdişâhâ hızb-i cümle enbiyâ vü evliyâ

Zerre denlü lutfa mazhar olur ise ins-ü cân
Rahmet-i Rahmân’a müstağrak olur kevn-ü mekân
Pâdşâh-ı dû cihânsın pâdişâh-ı dû cihân
Pâdişâhâ hızb-i cümle enbiyâ vü evliyâ

Hazretinden özge yoktur mültecâmız yâ Resûl
Hazret-i Hakk’a cümle seninle buldular vüsûl
Ma’nevî benden kapunda bendeliğe kıl kabûl
Pâdişâhâ  hızb-i cümle enbiyâ vü evliyâ