M. Ali KAYA
Milli Eğitim Bakanımızın “Yeni Eğitim Sistemi” konusunda 1+4+4+4 olmak üzere 13 yıl “Zorunlu Eğitim” projesi konusunda 27 senelik bir “Eğitimci” ve “Eğitim Yöneticisi” olarak sorulmasa da söz söylemeye hakkımdır. Her şeyden önce 13 yıl zorunlu eğitim yanlıştır. Eğitim Bakanlığının İlk ve Ortaöğretimde çocuklarımızı 13 sene zorunlu olarak güya okumaya zorlaması kadar eğitime zarar veren bir durum yoktur.

Bir çocuğun altı yaşından itibaren 19 yaşına kadar her gün sekiz-dokuz saat okulda kuru tahtanın üzerinde oturduğu bir eğitim sistemini düşünün. İlköğretim dördüncü sınıftan itibaren “çoktan seçmeli test tekniği” ile yarış atı gibi koşturulduklarını düşünün… Aileler öğrencilerini yarışa hazırlayan görevliler… Aileleri büyük bir etki altına alan ve çocuklar üzerinden büyük bir rant elde etmeye çalışan ekonomik bir sistem… Aileler gelirlerinin büyük bir kısmını eğitime ayırıyorum diye bu sektöre yatırım yapmaktan başka bir şey yapmamaktadır.

Okumayı isteyen istemeyen, zekâsı olan ve olmayan tüm öğrenciler “Öğrenemeyen öğrenci yoktur; öğretemeyen öğretmen vardır” anlayışı ile zorunlu olarak her sene tekrarlanan sınavlara girmeye mecbur bırakılmakta bu nedenle her sene öğrencilerin %30’u “Sıfır” çekmektedir. Sonra fatura öğretemeyen öğretmenlere çıkarılmaktadır.  Her velinin öğrencisi süper zekâ olduğu için devletin okulunda öğretemeyen öğretmenlere nispet “Özel Dershanelere” gönderilerek devlet okulundan esirgenen paralar “Özel Eğitime” verilmektedir.

M. Ali KAYA
Bediüzzaman “Akıl ve Bilgi Çağı”nın adamı. Eserlerini ona göre telif etmiş. Ahir zamanın “Bilgi Çağı”nda insanlığa Kur’anın mesajını ulaştırma görev ve misyonunu üslenmiş, ihsan-ı İlahi tarafından istihdam edilerek bu vazife omuzlarına konulmuştur. Bunun için Bediüzzaman yalnız bir din adamı değil, aynı zamanda toplum adamı ve aksiyon adamıdır. F. Kerim GÖKAY’ın anlatımı ile “Sosyal düşüncelere malik, kafası aydınlanmış bir ilim adamıdır.” 

Geleceğin dünyasında Hürriyet ve Demokrasi’nin hâkim olacağını görerek Meşrutiyeti Şeriat namına alkışladı.  31 Mart’ın “Divan-ı Harbi Örfisinde” Meşrutiyeti müdafaa ederek “Zaman-ı meşrutiyetin zembereği, ruhu, kuvveti, hâkimi, ağası; haktır, akıldır, marifettir, kânundur, efkâr-ı âmmedir”  diyordu. Aradan geçen zaman dilimi Bediüzzaman’ı tasdik etmiştir. Gerçekten de artık dünyada hâkim olan akıl ve aklın ürünü olan teknik, teknoloji, hayatı kolaylaştıran ilim ve fikirlerdir. İnsanlık artık meselelerini düşünerek ve “Düşünce Gücü” ile çözmeye çalışmaktadır. “Ortak Akıl Toplantıları” “Beyin Fırtınaları” bilhassa idarecilerin vazgeçilmez metotları arasında yerini almıştır. Ortaya çıkan problemleri çözmek için, “problem çözme teknikleri” ve fikir üretme mekanizmaları arasına mutlaka “Akıl Toplantıları” bulunmaktadır.

M. Ali KAYA
Ankara Modeli 1999 yılında İmam-Hatip Liselerinde, 2001 yılından itibaren de İlköğretim Okullarında uygulamaya başlanan öğretim programlarını ifade eder. Bu model din anlayışında değişim ve din öğretiminde yeni yaklaşımın uygulamaya yansıması bakımından önemli bir modeldir. Toplumdaki değişimler dikkate alınarak sanayi toplumundan bilgi toplumuna geçiş sürecinde toplumun ihtiyaçlarına çözüm üretiminde geleneksel din anlayışının eleştirisi ve ortaya konan yeni yaklaşımın ifadesidir. Din sosyolojisi alanında bilimsel çalışmalar da bu farklılaşmayı belirgin bir hale koymuştur. Ankara modeli son 25 sene içinde İlahiyat Fakültelerinde yapılan araştırmaların da sonucudur. Araştırmaların odaklaştığı nokta ise Tefsir, Hadis, Kelam ve Tasavvufta kaynak, işleniş ve toplumun ihtiyacına cevap verme gibi hususların değerlendirilmesi ile ortaya çıkmıştır. İlahiyat alanında gelen öğretilerin öğretim alanında müsait hale gelmesini ifade eder.

İkinci husus da eğitim alanındaki meydana gelen değişikliklerin dikkate alınmasıdır. Bunlar da toplumsal gelişmelere paralel olarak öğrencinin konumu, öğretmenin rolü, sınıf ortamının düzenlenmesi, öğrenme-öğretme stratejisi, yöntem ve teknikler, ölçme ve değerlendirmenin öğrenciye göre mi öğrenme sürecine göre mi olacağına kadar bir dizi değişimi de içine almaktadır. Bütün bunlar eğitim, öğretim, program, tasarım ve modelleri derinden etkilemiş ve değiştirmiştir.

M. Ali KAYA
İnsanlık 20. yüzyıla iki büyük savaşı yaşayarak geldi. Sonra komünizmin inançsızlık ve istibdadını yaşadı. Anarşi ve terör ile tanıştı. Komünizm tehlikesi yerini “terör mücadelesine” bıraktı. En büyük tehlike terör olarak kabul edilmekte. Bu süreçte “Dinsel terör” tabiri ile de son zamanlarda tanıştı. Teknolojik gelişmelerle dünyayı hem küçülttü hem de daha cazip hale getirdi. Adeta küçük bir cennet gibi güzelleştirdi ve insanın rahatına hizmet edecek duruma soktu. Ancak bu insana güç ve kuvvet verme yerine insanın zafını ve aczini daha da artırdı. Teknoloji insana hizmet etmekten çok insanı tehdit eder hale geldi.

Ölüm korkusu insanı daha çok sardı. Hâlbuki insan dünyanın cazip hale gelmesi ile ömrünü uzatarak daha rahat ve huzurlu bir hayatı istemektedir. Bu durum da dünyanın daha çok aldatıcı olduğunu ve medeniyet fantaziyelerinin daha da uyutucu olduğunu göstermektedir. İnsanlık gerçek saadeti ve huzuru aramaktadır. Bunun da ruhsal, bedensel, sosyolojik, siyasi, çevresel ve teknolojik boyutları var. Bütün bunları beraber düşünüp değerlendirmeden gerçek barışı ve huzuru elde etmesi imkânsız görünmektedir.