M. Ali KAYA
20. Hz. Ali (ra) dedi ki: Mekke döneminde Resulullah (sav) ile yürüyerek Kâbe’ye gittik. Benim güçsüzlüğümü görerek “Omuzuma çık!” emrettiler. Mübarek omzuna çıktım. Birden bana göğün ufuklarını tutabilecek bir keyfiyet göründü. Kâbe’nin üzerinde sarı madenden bakır karışımı bir heykel vardı. Onu öne, arkaya, sağa ve sola salladım. Resulullah (sav) “Onu aşağıya at!” emrettiler. Hemen attım. Düştü, cam gibi dağıldı. Sonra omzundan indim. Resulullah (sav) ile birlikte kimseye görünmeden oradan uzaklaştık. (İmam Nesai, Hasais-i Ali b. Ebi Tâlib, No: 110)

21.  Peygamberimizin (sav) kızını Hz. Ebubekir (ra) ve Hz. Ömer (ra) istedi. Peygamberimiz (sav) “küçüktür” diye vermedi. Hz. Ali (ra) isteyince hemen verdi. (Nesai, Hasais-i Ali, No:120) Hz. Fâtıma’ya hitaben “Ey kızım! Vallahi seni ehlimin en iyisi ile evlendirmek istedim” buyurdular. (Nesai, Hasais-i Ali, No: 122)

22. Ebu Said’den (ra) mervidir. Resulullah (sav) “Hasan ile Hüseyin Cennet ehli gençlerin efendileridir. Fâtıma ise Meryem b. İmran hâriç ehl-i cennet kadınların hanım efendisidir. (Tirmizi, Tuhfe, 10:272; İbn-i Hibban, H. No: 2228; Hâkim, Müstedrek, 3:166-167; Nesâi, Hasâis, No:126, 127) Vefatından önce peygamberimiz (sav) Hz. Fâtıma’nın kulağına “Ehl-i Beytimden bana ilk kavuşacak olan sensin. Bu ümmetin ve müminlerin ulusu olmaktan hoşnut olmaz mısın?” (Buhari, Feth, 11:79-80; Müslim, Nevevi Şerhi, 17:5; Hâkim, Müstedrek, 3:156; Nesai, Hasais-i Ali, No: 128-129)

23. Muhammed b. Üsame b. Zeyd (ra) babası Zeyd b. Sabit’ten (ra) rivayet ediyor: “Peygamberimiz (sav) buyurdular: Yâ Ali! Sen benim kardeşimsin; aynı zamanda çocuğumun da babasısın. Sen bendensin, ben de sendemin.” (Nesai, Hasais-i Ali, No:135)

24. Ebu Said el-Hudrî’den (ra) mervidir. Resulullah (sav) buyurdular: “Hasan ile Hüseyin cennet ehlinin gençlerinin ulularındandır.” (Heysemi, Mecmâu’z-Zevâid, 9:184; Müsned-i Ahmed, 3:3, 62, 64, 80, 82; Ebu Nuaym, Hilye, 5:71; Nesai, Hasâis-i Ali, No: 137, 138, 139)

25. Enes b. Mâlik’den (ra) mervidir. Resulullah (sav) buyurdular “Benim iki oğlum, bu ümmetin iki güzel kokulu çiçeği, iki reyhanıdır.” (Buhari, Feth, 10:426; Tirmizi, Tuhfe, 10:274-275; Müsned-i Ahmed, 2:93, 114; Nesai, Hasais-i Ali, No:140, 141)

26. Hz. Ali (ra) buyurdular: “Resulullah (sav) bana ‘Soğuğun, sıcağın ve açlığın zarar vermemesi için dua buyurdular. Bu nedenle hiç yemeden günlerce durabilir, sıcak ve soğuktan hiç etkilenmem.” (Nesai, Hasais-i Ali, No:147)

27. Ümm-ü Seleme’den (ra) mervidir. Peygamberimiz (sav) Ammar’a (ra) buyurdu: “Seni bağî ve azgın bir taife öldürecektir.” (Müslim, Şerh-u Nevevi, 18:40-41; Ebu Davud, Müsned, H. No: 1598; İbn-i Saad, Tabakat, 3:252; Müsned-i Ahmed, 6: 298, 300, 311, 315; Nesai, Hasais-i Ali, No: 149) Bu nedenle Hz. Ali (ra) Sıffın muharebesinde kendisi ile beraber savaşırken Muaviye taraftarları tarafından şehit edilen Hz. Ammar’ı göstererek onların “Bâğî, yani zulmeden azgın bir topluluk” olduğunu söylemiş ve haklılığına delil olarak göstermiştir.

28. Ammar b. Yasir’den (ra) mervidir. Peygamberimiz (sav) Hz. Ali’yi (ra) toprak üzerinde yatmış ve yüzü toprak olmuş olduğu halde gördü. “Neyin var, yâ Ebâ Türâb!” dedikten sonra şöyle buyurdular: “Size insanların en bedbahtı olan iki adamı haber vereyim mi? Bunlardan birisi Semud’un Uveymir’i, diğeri de senin başına darbe indirip kanın ile sakalını boyayacak kişidir” (Müsned-i Ahmed, 4:263; Nesai, Hasais-i Ali, No: 149)

29. Ebu Said el-Hudrî’den (ra) mervidir. Bir gün oturup Resulullah’ı (sav) bekliyorduk. Bir de pabucunun tasması çıkmış ve pabucunu eline almış şekilde geldi. Pabucunu tamir etmek için Hz. Ali’ye attı. Sonra şöyle buyurdu: “İçinizden birisi var ki benim Kur’ânın tenzili için harb ettiğim gibi o da Kur’ânın tevili için harb edecektir. Hz. Eubekir (ra) “O ben miyim yâ Resulallah?” diye sordu. Resulullah (sav) “Hayır!” O pabucumu tamir eden kişidir” buyurdular. (İbn-i Hibban, Sahih, H. No: 2207; Müsned-i Ahmed, 3:31, 33, 82; Hâkim, Müstedrek, 3:122-123; Nesai, Hasais, No: 8, 52)

30. Ebu Said el-Hudri’den (ra) mervidir. Resul-i Ekrem (sav) buyurdular: “Ümmetim iki fırkaya bölünecek. Aralarında yoldan çıkanlar olacak. Onların öldürülmesinde hakka daha yakın olanlar üstlenecektir. Bunlar iki taifenin evlası olacaktır. Onların alameti Kur’an okuyacaklar ancak bu hançereden/okumadan öteye geçemeyecektir. Onların namazları ve oruçları yanında siz kendi ibadetlerinizi hor göreceksiniz. Ancak onlar okun yaydan çıktığı gibi dinden çıkacaklardır. İçlerinde birinin kolu olmayacak ve kolunun ucunda kadın memesi gibi bir et parçası olacak ve üzerinde beyaz kıllar bulunacaktır. (Zü’s-sedye) Ebu Said (ra) der ki yemin ederim ki bunu ben Resulullah’tan duydum. Yine şehadet ederim ki Ali b. Ebi Talib (ra) onlarla savaştı. Ben de bu savaşta (Nehrevan) onunla beraberdim. Hz. Ali (ra) o adamı bulmalarını emretti. Adam getirildi. Baktım Resulullah’ın söylediği gibidir. Hz. Ali (ra) onu haklılığına delil gösterdi. (Buhari, Sahih, 4:617-618 (Hadis No: 3611, 5057, 6930); Müslim, Sahih, Şerh-u Nevevi, 7:165 (Hadis No: 1066); Ebu Davud, H. No: 4767; Nesai, Sünen, 7:119; Müsned-i Ahmed, 1:81, 113, 131; 3:32; Nesai, Hasais-i Emire’l-Mü’minîn Ali (ra) No: 163-188)