M. Ali KAYA
Bundan 700 sene önce 1300’lü yıllarda meşhur İslam âlimi “İbn-i Teymiye”nin Mardin halkına verdiği ve Artuk Üniversitesi tarafından tartışılan fetva “Müslümanların Müslüman olmayan yönetimlerle savaşmaya çağırması” şeklinde algılanarak “El-Kâide” gibi marjinal ve radikal gruplar tarafından istismar edildiği doğrudur. Radikal gruplar eylemlerine meşruiyet kazandırmak için bu fetvayı kullanmaktadırlar. Radikal grupların düzenli ve akademik bir eğitim aldıkların söylenemez. Genellikle sadece radikal ve eksik bir din eğitimi aldıklarını görürüz. Bu nedenle yorumları insaf ve genel kurallar dışında olduğu anlaşılmaktadır. Bu ise dinin “Rahmet dini ve rahmet peygamberi” prensibine aykırıdır. İbn-i Teymiye doğru bir fetva vermiştir; ancak insanlar bu fetvadan yanlış sonuçlar çıkarmışlardır. İdareciler adaleti sağlamak durumundadır. Bu ise Müslim ve gayr-i Müslim ayırımı yapmadan herkesin canını, malını ve hakkını korumaya bağlıdır. Dolayısıyla fetva bu temel ölçüye göre yorumlanmalıdır. Bu durum dâr-ı İslam’da da Dâr-ı Harpte de değişmez. Bir ülkenin dâr-ı harp olması veya gayr-i Müslimler tarafından idare ediliyor olması Müslümanlara haksızlık ve zulüm yapma, haksız olarak kan dökme ve haksız kazanç elde etme hakkını vermez.