“Ey İnsanlar! Sizler yalın ayak, çıplak ve sünnetsiz bir şekilde Allah'ın huzurundan haşr olup toplanacaksınız. Allah-ü Teâla ‘O gün gökleri kitapların yaprakları gibi açıp kapatır ve toplarız. Tüm kâinatı ilk yaratmaya başladığımız gibi yeniden iade eder, yeniden yaratırız. Bu bizim sözümüzdür; mutlaka yapacağız’ (Enbiya, 21:104) buyurur. 

Öyle ise yarım hurma da olsa sadaka vererek kendinizi cehennem azabından kurtarmaya bakınız. Çünkü o yarım hurma açlıktan iki büklüm olanı doğrultur ve insanı ölümden kurtarır. Bu da açları doyurmuş gibi değerlendirilir.  Kim cehennemden korunmayı ve cennete girmeyi istiyor ve seviyorsa Allah’a iman etmiş olduğu halde ölmeye baksın. Halkın kendisine nasıl davranmasını istiyorsa o da insanlara öyle davransın. 

Ashabım! Sizler benim bildiklerimi bilmiş olsaydınız kesinlikle az güler çok ağlardınız.” 

Peygamberimiz (sav) bunu dedi ve gözlerinden yaş boşandı. Sahabeler bunu görünce onlar da ağlamaya başladılar. Hatta içlerinden hıçkırarak ağlayanlar oldu.

Sonra peygamberimiz (sav) başını kaldırdı ve “Ey İnsanlar! Âlemlerin Rabbi olan Allah hakkında hüsn-ü zan sahibi olun. Çünkü Allah kulunun zannı üzeredir”  buyurdu.

Sonra şöyle buyurdu: “Ey İnsanlar! Cennetliklerle cehennemlikleri veya hayırlılarla şerlileri birbirinden ayırt edebiliriz” buyurdu. Ensardan bir zat “Ey Allah'ın Resulü! Nasıl ayıracağız?” dedi. Peygamberimiz (sav) “Birbiriniz hakkında söylediğiniz iyi ve kötü sözlerden. Çünkü sizler birbirlerinize şahitlersiniz. İyi insan iyi söz getirir, kötü insan kötü söz getirir”  buyurdu.