Ashabım! Az’a şükretmeyen kimse çoğa şükretmez. Halka Şükretmeyen Allah’a şükretmez. Allah’ın nimetlerinden bahsetmek şükürdür. Onu terk etmek nankörlüktür. Cemaatte rahmet, ayrılıkta, azap vardır.

“Ey Davud ailesi, şükredin! Kullarımdan şükreden azdır” (Sebe: 34:13) ayetini okuduktan sonra “Kime üç şey verilmiş ise, Davud’a verilen üstünlük ona da verilmiştir. O üç hasletten birincisi, Allah’tan gizlide ve açıkta korkmak. İkincisi, öfkeliyken de, sevinçliyken de adaletten ayrılmamak. Üçüncüsü, fakirlik ve zenginlikte tutumlu davranmaktan ayrılmamaktır.  Şunu bilmelisiniz ki, hayatta, ancak dinleyen, tatbik eden, konuşan bir âlim için hayır vardır.

Ey Nas! Siz sulh ve sükûn zamanındasınız. Zaman çabuk geçmektedir. Görüyorsunuz ki, gece ve gündüz, her yeniyi çürütür, her uzağı yaklaştırır, her vaadedileni gerçekleştirir. Öyleyse büyük meydanda cihad için hazırlanın!

Mikdad (ra) “Ey Allah’ın rasûlü! Hüdne nedir?” dedi. Hz. Peygamber (sav)

“Hüdne, bela ve imtihandır. Karanlık gecenin parçaları gibi, karanlık meselelerle karşılaştığınız zaman Kur’ân’a yapışın. Çünkü Kur’ân şefâati kabul olunan bir şefâatçi, sözüne inanılan bir davacıdır. Kim Kur’ân’ı kendine önder edinirse, onu cennete götürür. Kim onu arkasına atarsa, onu da cehenneme götürür. Bütün iyilik yollarının kılavuzu odur. O asıldır, açıklayıcıdır. Ciddiyetsiz bir şaka değildir. Onun sırtı ve karnı vardır. Sırtı yakîn, karnı da ilimdir. Denizi derindir, acayiplikleri tükenmez ve onu anlayanlar ona doyamazlar. Dosdoğru yol odur. Cinler onu dinlediklerinde “Biz harikulade güzel bir Kur’ân dinledik. Doğru yola iletiyor, ona inandık” (Cin: 72:1-2) demekten kendilerini alamadılar. Onunla söyleyen doğru söylemiş, onunla amel eden sevap kazanmış, onunla hükmeden adaletle hükmetmiş, ona uyan doğru yolda yürümüştür. Onda hidayet kandilleri, hikmet nişaneleri ve en büyük hüccet vardır” buyurdular.