M. Ali KAYA
İdarecilik insanları yönetme sanatıdır. Yönetme bilgi ve beceri ister. Sadece biri yeterli değildir. İdeal yönetici insan sevgisi ile kalbi dolu ve hizmet aşkı ile bir şeyler yapma gayreti içinde olan kimsedir. İnsanı seven sevilir, insana hizmet eden de idareci olur. Kavmin efendisi kavme hizmet edendir. İdareci hem insanı hem de işini sevmelidir. İnsanı sevmeyen problem üretir, işini sevmeyen de başarılı olamaz. İşini seven işi ile ilgili tüm konuların da, yeniliklerin de gelişmelerin de takipçisi olur. Meraklıdır ve işini en güzel şekilde yapmak ister.

İdareci iş odaklı çalışmalıdır. Şahıs odaklı ve olay odaklı hareket etmemelidir. İşinde ihtisas sahibi olanlara değer verir ve onlarla beraber çalışmak ister. İşinin uzmanlarıyla iş yapar ve uzmanlara danışır. Yönetici iyi bir planlamacıdır. Planlamayı iyi yapar, işi ehline verir ve sürecin takipçisi olur. Ömürlük, on yıllık, beş yıllık, yıllık, aylık ve günlük planları vardır. Bunları mükemmel şekilde işletir. Buna süreç yönetimi ve zaman yönetimi denir. Kaynakları buna göre kullanır ve her şeyin bir maliyeti olduğunu bilir ve ona göre önce maliyet hesabı yapar sonra işini yapar.

Yönetici insana değer verir; ama işin ehli olan, ihtisas sahiplerine daha çok değer verir. Adam seçmesini bilmeyen yönetici işini de istediği gibi yönetemez. Sonra amacına ve hedefine göre insan kaynaklarını ve mali kaynakları yönetmesini çok iyi bilmelidir.

Yönetici iyi bir çözüm uzmanıdır. Problem her zaman vardır ve istenmeden ortaya çıkar. Yönetici problem çözebildiği, fırtınalı denizlerde gemiyi kullanabildiği ve kriz yönetimini iyi yönettiği ölçüde başarılı olur.

Yönetici toplantıyı çok iyi yönetmelidir. Toplantı yöneticinin kendisini ifade etmesi ve emirler vermesi için değil, çalışanların görüşlerinin alınması, sıkıntıların ve problemlerin teşhis edilmesi ve tedavi çarelerinin uygulanabilmesi için yapılır. Toplantı beyin fırtınası ile çözüm üreten fikirlerin ortaya çıkarıldığı ölçüde verimli olurlar. İyi bir dinleyici olmayan ve insanları dinlemesini bilmeyen anlamasını da bilemez. Anlamayan da problem çözemez.
 
Yöneticiler cesaretli olmalıdırlar. Çalışanların ve astların kendisine güvenmesi için cesaret şarttır. Her konuda cesaret insanı zafere, korkaklık tehlikeye götürür. Yönetim iş yaptırma sanatıdır. İş merkezli bir yönetim anlayışı sonuç aldığı ölçüde başarılı olur.

Yönetici iyimser, ufuk açıcı ve pozitif düşünen adam demektir. Karamsar ve kötümser insanlardan asla yönetici olmaz. Yanına gelenleri motive etmesini ve cesaretlendirerek başarıya motive etmesini iyi bilmelidir.

Yönetici beklentisi olmayan ve ihtiyaç içinde bulunmayan liderlerdir. Beklenti ve ihtiyaç insanların görüşlerini yanıltır ve ihtiyacını düşünen yönetimde başarılı olamaz. Bütün bu nedenlerden dolayı yönetici, insanları yönetmek istemeyendir.

Sonuç olarak “idareciliğe kayık olan idareciliği istemeyen; ama insanların kendisini amir olarak görmek istediği insandır.”