Not tutmak öğrenmenin temel kuralıdır. Öğrenmeyi ve okumayı hayatının bir parçası haline getiren birisi mutlaka yanında küçük bir ajanda veya not defteri taşımalıdır. Esasen kalem ve defter taşımak peygamberimizin sünnetidir. Peygamberimiz (sav) okuma yazma bilmezdi ve kendisi bunlar ait bir şey de taşımazdı; ama sahabelerine kesinlikle emreder ve yanından vahyi yazacak bir vahiy kâtibini asla ayırmazdı. Hicret esnasında bile Hz. Ebubekir’e (ra) “Yanına okka ve kırtas (yazılacak şey) al” ferman buyurmuşlardı. İman eden sahabelerine de okumayı ve yazmayı öğrenmesini tavsiye ederdi. Bu sebepten dolayı Hz. Ali’yi (ra) Hz. Ebubekir’in (ra) yanına göndererek yazı öğrenmesini istemiştir.

Biz inananların her şeyden önce “cehalet” denen yüz karasından kurtulmamız için yanımızdan kitap, defter ve kalemi ayırmamamız şarttır. Dinin kendisi zaten bir “eğitim kurumu”dur. Amacı insanlara öğretmektir. Bunun için peygamberlere Allah kitap göndermiş ve okumalarını istemiştir. Bu sebepten dolayı ilk nazil olan vahiy “Okumayı” emrederken ikinci nazil olan ayet de “yazmayı” emretmiştir. İlk nazil olan sure “Kalem” suresi olması ve bu surede yüce Allah’ın “Kaleme ve Satırlara” yani deftere yemin etmesi bunları kutsamak ve dikkatlerimizi yazıya çekmek içindir.

Bediüzzaman hazretleri “tecdit” görevi gereği “sünneti ihya” ederken ilk ihya ettiği şey “Risale-i Nur Kâtipleri” edinerek talebelerini yazmaya teşvik etmesidir. Bu şeklide Risale-i Nurlar 600 bin nüsha yazılarak çoğaltılmamış mıdır? Bu sebeple “Nur Talebeleri”nin en önemli görevi yazı ile sahabeler gibi “İman hakikatlerini” dünyanın her tarafına yaymak ve neşretmektir.

Okuyan ve not alan birisi ileride bunları yazıya döktüğü zaman harika çalışmalar ortaya koyarak gelecek nesillerin istifadesine ve “Bilgi Toplumu”nun oluşmasına büyük katkılar sağlayacaklardır.

Not tutarken dikkat edilecek hususlara gelince; her şeyden önce ilham verici eserlere ait not ve hatıraları kaydetmek gerekir. Tutuğunuz kısa notları mutlaka dipnot olarak kaynaklarını kaydetmek gerekir. Daha sonra lazım olduğu zaman kaynağına kolayca ulaşma imkânını kolayca elde edersiniz.

Her gün ajandanıza evden çıkmadan önce yarınki yapacağınız işleri not etmelisiniz. Böylece bu günün işlerinin unutulmamasını, planlı iş takibi yapılarak zaman tasarrufu sağlama imkânına bu şekilde kavuşursunuz.

Yazmak için de yazı masanızın üzerindeki kitapları ve gereksiz bütün eşyanızı kaldırın, sadece gerekli olanları bırakınız. O anda ne ile meşgul oluyorsanız sadece bunlara yer veriniz. Maillere anında cevap veriniz. C. Evans Hugles “İnsanlar fazla çalışmaktan ölmezler, sefahatten, üzüntüden ölürler” demektedir. İşlerinizi de önem sırsına göre yapınız. Henry L. Dougherty “Kıymet biçilmez iki kabiliyetten birincisi düşünmek, ikincisi de işleri ehemmiyet sırasına göre yapmak kabiliyetidir” diyerek bunun önemini vurgulamıştır.

Başarılı insanlar güne erken başlamayı kendilerine prensip edinmişlerdir. Bu bağlamda Charles Luckman “Kendimi bilerek saat beşte kalkarım. Çünkü o zaman, her zamankinden daha iyi düşünürüm. Günümün planını yaparım, işleri ehemmiyet sırasına göre yapmaya başlarım. Başarım bundandır” demektedir.

Bir zorlukla karşılaşırsanız hemen bir karara varın ve onu hemen tatbik ediniz. Kararsızlık yanlış karardan çok daha kötü ve daha vahimdir. Yanlışlarımız bize çok şey öğretirler; ama kararsızlık zamanımızı çalar ve bizi amaca ve hedefe gitmekten alı kor.

Kendime Soruyorum:
1.    Cebimde bir not defterim ve kalemim var mı?
2.    Okuduğum şeylerden önemli gördüğüm hususları not eder miyim?
3.    Ajandamda yapacağım işlerin listesi var mıdır?
4.    Her gün erken kalkarak günün planını yapar mıyım? 
5.    İşleri önem sırasına koyarak mutlaka sonuçlandırır mıyım?