İnsanlar devamlı olarak bir yöneticiye ihtiyaç duymuşlardır. Yönetici zamanımızda emrden değil, lider olabilen nitelikli kişilerdlr. Bir amacı gerçekleştirmek için personel, maddi kaynaklar, zaman ve mekan unsurlarının en verimli şekilde kullanarak amacı gerçekleştiren kişidir. Yönetimin amacı ve hedefi insanın mutluluğunu ve rahatını sağlamaktır. Bunları yaparken insanın maddi-ahlaki ve ruhi tekamülünü esas almalıdır. 

KAMU YÖNETİMİ:
Kamusal faaliyeti yürüten örgütün ve faaliyetin yönetimidir. Kamu yönetimi bilimsel, yapısal ve fonksiyoneldir. Bilimseldir; ilmi ve tecrübî birikimi vardır. Yapısaldır, devletin örgüt yapısı içinde yer alır. Fonksiyoneldir, insanlara hizmeti en etkin şekilde yapmayı amaç edinir ve yapar. Klasik yönetimde planlama, örgütleme, yöneltme, koordinasyon ve denetim vardır.

Zamanımızda yönetim bir bilim olarak gelişmiştir. Türkiye’de 1950’den sonra Kamu Yönetimi, İdare hukukundan ayrı bir ders olarak okutulmaya başlanmıştır. Yönetimin amacı “Kamu yararı ve verimliliktir.”

Klasik yönetim teorisi, “Yönetim için iyi olan şeyin çalışan için de iyi olduğu” tezinden hareket eder. Yeni sistem ve anlayışta ise “Birey için iyi olan her şey kamu için de iyidir” felsefesinden hareket eder. Yeni yönetim anlayışında önemli olan bireyin mutluluğudur. Birey mutlu olursa toplum da mutlu olur. 

Yönetimde en önemli özellik: “Amaç birliğinin” olmasıdır. Amacın olmadığı yerde yönetim anlamını yitirir. İkinci özellik; aynı amaç için bir araya gelen kişiler arasında işbirliğinin olmasıdır. Üçüncü özellik; arkasında planlı bir iş bölümünün ve koordinasyonunun bulunmasıdır.

YÖNETİCİ:
Karar veren, emir ve kumanda eden kişidir. Emir verenin ceza, ödül ve koruma görevi yapma hakkı ve görevi de vardır. Klasik yöneticilerin en iyisi “Demokratik” yöneticidir. Yani emrindekilerin düşüncelerini alan ve uygulamaktan çekinmeyen yöneticidir. Yine demokratik yönetici, tarafsız, anlayışlı, kararlı, etkilenmeyen, korkmayan ve ileriyi görebilen biri olması gerekir.

LİDER YÖNETİCİ:
Lider yönetici “motive eden” ve çalışanı kurumun amacını gerçekleştirmede etkin duruma getirendir. Motivasyon, çalışanların hizmeti vermede ve rolünün artırılmasında verimli ve istekli hale getirme ve işe yöneltmesini sağlama olayıdır. Motivasyon, işe odaklama olayıdır.

Motivasyon personelin amaca ulaşmasını ve verimliliğini, performansını artırır. Motivasyonun temelinde ihtiyacı karşılama vardır. İhtiyaçlar ise, fizyolojik ihtiyaçlar yanında güvenlik, sosyal ihtiyaçları karşılama, kurumda ve toplum içinde saygınlık kazanma gibi temel öğeleri içine alır. Bu da “insan unsuruna değer verme” ve maddi manevi açıdan (fizyolojik ve psikolojik) tatmin edilmesi derecesine göredir. Bütün bunlar da, yönetime katılma, takdir edilme, terfi etme ve saygınlık kazanma ile sağlanacak hususlardır.
 
YÖNETİMDE DEĞİŞİM:
Değişim tekamülün göstergesidir. Her şey değişir, değişimin kendisi değişmez. Ancak değişim gelişim için olmalıdır. Kendiliğinden değişim çok yavaştır. Ancak tüm engellemelere rağmen devam eder. Geleceği görenler ise onu yakalar ve planlı bir şekilde geliştirir. Lider yönetici geleceği görebilen ve değişimi yöneten kişidir.

Değişim Yönetimi: Geleceği görmek, ihtiyaçları belirlemek, değişimi planlamak ve uygulamakla ve sürekli iyileştirme ile sağlanacak hususlardır. Değişimi yönetmek TKY’ yi doğurmuştur.

Çağımızda değişim baş döndürücü bir hızla değiştiği için, yönetim de hem bir bilim, hem de bir sanat olmuş ve profesyonelleşmiştir. Kurumlar kendilerini geliştirebilecek çağdaş yönetim anlayışına sahip lider yöneticilere ihtiyaç duymaktadır. Kalite seri üretimden ziyade, kurumun amacına yönelik ve hizmette sürekli gelişme ve iyileşmeyi sağlayan ve müşteri memnuniyetini esas alan üretime yönelmiştir. TKY gelişim ve değişim sürecinde ideali veya mükemmeli yakalamaya giden yoldur.