M. Ali KAYA
“Herkes mensup olduğu efendisinin şerefi ile iftihar eder.” Biz de Bediüzzaman gibi değerli ve her yönden mükemmel bir şahsiyetin talebesi ve şakirdi olmak şerefi ile iftihar etmeliyiz.  Bediüzzaman’ın üç şahsiyeti vardır. Birincisi, insânî ve beşerî yönü. İkincisi, ubudiyeti ve abdiyeti ile ilgili olan yönü. Üçüncüsü ise, vazife itibarıyla Kur’ân-ı Kerimin dellalı olduğu yönü.

Kur’ân-ı Kerimin muhafızı “Ehl-i Beyt”tir. Peygamberimiz (sav) “Benden sonra on iki imam gelecek” hadisinin muhatabı Kur’ânı ve Sünneti muhafaza eden mücedditlerdir. 13. Ve son müceddid ise ahir zamanın en büyük fesadı zamanında gelen ve deccal ile mücadele eden “Mehdi-i Âl-i Resuldür.”

Bediüzzaman temsil ettiği “Kur’anın dellalı olma” ve Kur’ân-ı Kerimin mesajını asrın idrakine ulaştırma” vazifesini hakkıyla yerine getirmiştir. Bu nedenle Bediüzzaman’ın Kur’ânı temsil etme yönüyle hem diyanet, hem siyaset, hem cihad, hem de saltanat sahasında görevleri vardır. Her bir sahada mükemmel görevini ifa etmiştir. Diyanet sahasında hem müçtehit hem müceddiddir. Siyaset sahasında hilafetin temsilcisidir. Cihad sahasında en zalim ve cebbar liderlere ve kumandanlara hakkı ve hakikati haykırarak en büyük cihadı yapmıştır. Saltanat sahasında daima hükmetmiş, hiçbir zaman mahkûm olmamıştır. O mahkeme kürsülerini insanlığa ders verdiği kürsüler haline getirmiş, mahkûmken hükmetmiş ve bu hakimiyetine devam etmektedir.

**
Ehl-i İmanın bir imtihanı vardır; Nur Talebelerinin ise iki imtihanı vardır. Birincisi Kur’ânın emrine imtisal etmek, ikincisi ise Risale-i Nur ile imana hizmet etmektir. Risale-i Nur Talebeleri “imanda hidayetle ve meslekte sadakatle mükelleftirler.” Aksi taktirde ihl-i iman olurlar ancak meslekte ve siyasette dalaletten kendilerini kurtaramaz ve mes’ûliyet-i maneviyeye dûçâr olurlar.

**
Bediüzzaman Said Nursi’nin manevi şahsiyetini tanımak onu gerçek tanımaktır. Sadece bir İslam âlimi olarak tanımak ve eserlerini bu şekilde okumak Bediüzzaman’ı tanımak için yeterli değildir. Bir üniversitenin bölüm başkanları, fakültelerinin dekanları ve öğretim elemanları vardır ve pek çokturlar. Ancak üniversitenin bir tek Rektörü olur. Bediüzzaman bu zamanda Âlem-i İslam Üniversitesinin rektörüdür.

Bir ülkede her köyde, kasabada ve illerinde yöneticileri, muhtardan tut valilere kadar idarecileri vardır ve her biri kendi makamında bir numaradır ama ülkede bir padişah vardır. Tüm idareciler ve valiler ona bağlıdır ve onun emrindedirler.

**
Mücedditlerin Özellikleri:
1. İhlâs-ı etemm…
2. Sünneti rehber edinmeleri,
3. Kur’ân-ı Kerimin hakikatini sunmaları,
4. Küfrün şiddetine muhatap olmaları,
5. Yüz sene arası ile gelmeleri,
6. Kur’âna hizmet etmeleri,
7. Hizmetlerinin cihanşumûl olmasıdır.

Bu sayılan hususların tamamı Bediüzzaman’ın hayatında kâmil manası ile bulunmaktadır. Hiçbir maddi ve manevi menfaat temin etmeden, her türlü olumsuz şartlarda, en mükemmel şekilde imana ve Kur’ân hizmet eden Bediüzzaman’dan başka bir İslam bilgini var mıdır?

Bütün bu olumsuz şartlarda dahi “Millet irşat ve tenvir edilmelidir” diye hizmetin en mükemmelini yapmıştır. “Şeâir-i İslam ve Sünnet-i Seniyyeyi ihya” etmek için çaba sarf etmesi ve “Dersini doğrudan Kur’ândan alması” ve “Sırat-ı Müstakimi” ders vermesi ve küfrün bütün şiddetini üzerine çekmesi ve zalimlerin yüzüne tükürerek ve haykırarak gerçekleri dile getirmesini kimse inkâr edemez.

Son müceddit Mevlâna Halid Ziyaeddin’den tam yüz yıl sonra gelmesi (1193/1293) ve cübbesinin kendisine gönderilmiş olması onun bu konuda görevlendirilmiş olmasının delilidir.

Bediüzzaman hakikatten haber aldığı için geçmişe dayanarak, akla ve ilme istinaden Kur’ân-ı Kerimin kıyamete kadar devam edecek olan dersine binaen istikbalden haber vermiş ve verdiği tüm haberler çıkmıştır. Son olarak “TC Risale-i Nuru Kânun-i Esâsi yapacaktır” demiştir. Bu da muhakkak olacaktır.

Bediüzzaman’ın Özellikleri:
1. Müçtehit: Dinde içtihat yapma seviyesinde ilim sahibi olup içtihat yapan...

2. Müceddid: Dine zaman içinde sokulan bid’aları temizleyen ve sünneti ihya eden.

3. Hâkim: Asra ve zamana hükmeden. Asrın hastalıklarına çare üreten ve siyasilere hükmeden ve hükmünü kabul ettiren hâkimler hâkimidir.

4. Mehdi: Kendisini göreni ve eserlerini okuyanların hidayetine sebep olan.

5. Mürşit: Asrı ve içindeki insanları irşat edip şüphe ve vesveselerden kurtaran. Hak ve hakikat yolunu gösteren.

6. Kutb-u Azam: Maneviyat âleminde akıllar ve kalpler üzerine hükmeden ve bu konuda kendini vazifeli bilenlere de rehber ve kumandan olan.

Bu sayılan özelliklerin tamamı Bediüzzaman Said Nursi’nin şahsında vardır. Bir başkasında toplanması da imkansızdır. Zira bir insan ancak bir veya iki sahada mükemmel olabilir. Böyle altı sahanın altısında da mükemmel olmak ve vazife yapmak ancak ahir zamanda geleceği müjdelenen Mehdi-i Ahir zamanda olacaktır ki o beklenen zat Bediüzzaman Said Nursi’dir. (ra) Bu özelliklerden ve vasıflardan hiçbirisi kendisinde bulunmayanların Mehdi’lik iddia etmeleri veya bu gibi hizmetlerden hiçbirini yapabilecek vasıfta olmayanların böyle kuru iddialarda bulunmaları ne derece saçma, akıldan ve hakikatten uzak olduğu açıktır.

**
Bediüzzaman’ın İslam binasını Asr-ı Saadette sahabelerin kurduğu gibi “İman Temeli üzerine kurmuştur. Önce iman demiş ve asrın hastalığının inanç zaafından kaynaklandığını tespit ederek imana hizmet temelinden işe başlamıştır. Sonra o binanın direklerini Siyaset, diyanet, cihad ve saltanat âlemini ıslah ederek dikmiştir. Çatısını da “Şeriat-i Muhammediye” ile kurarak İslam binasını yeniden tamir etmiştir.

**
Bediüzzaman’ın “Üç mesele var İman-Hayat ve Şeriat” dediği meseleler bir bütündür. Birbirinden ayrı şeyler değildir. Ancak birbirinin mütemmimi ve kemalidir. Bir binanın temeli, direkleri ve çatısı olduğu gibi, bir ağacın da kökü, gövdesi, dalları ve meyveleri gibidir. Bir insanın da ruhu, bedeni ve ameli vardır. Ruhsuz beden ve amel olmadığı gibi, imansız hayat ve şeriat de olmaz. Her şey imana bağlıdır. Bu nedenle Bediüzzaman imana hizmeti esas almış ve diğerlerine ikinci ve üçüncü derecede bakmış, hayata ve şeriata hizmetin ikmalini talebe ve şakirtlerine bırakmıştır.