Bu konuda ölçü şudur: Kur’an-ı kerimin ve Hadis-i şeriflerin zahiri manaları haktır ve hakikattir. Zahiri arapça manalarına iman etmek farzdır. Zahire aykırı olan tevil ve izahlar hakikati ortadan kaldırır. Vazifemiz Kur’an ve hadisi anlamaya çalışmaktır. İlim böyle ortaya çıkar. Aklımızın almadığını zahiri manayı ortadan kaldıracak şekilde tevil etmek veya inkâr etmek gerçeği bilmemek ve görmemektir.

Fenni bilimler ile dini bilimleri birbirinden ayıran husus fenni bilimlerin daima değişmesi ve gelişmesidir. Dini bilimler ise asla değişmez. Gelişen şartlara ve zamana göre yeniden izah edilir ve hakikati daha iyi anlaşılır. Zaten Kur’anın mucize ve Allah kelamı olmasının en önemli isbatı budur.

Hakikati anlamak ve öğrenmek için Kur’an ve hadisin zahiri ile çelişmeyecek şekilde aklen izah etmek ve zahiri manayı isbat etmek gerekir. İslam muhakkikleri bu amaçla eserlerini yazmışlardır. Risale-i Nur bunu bize en güzel şekilde isbat etmektedir.

Hz. İsa (as) gelince Hıristiyanlar ne olacak?
Peygamberlerin gelmesi bir davanın sonucu değil, başlangıcıdır. Hz. Peygamberin (sav) gelmesi ile Kur’an nazil olmaya, İslam dini de yayılmaya başlamıştır. Peygamberimizin (sav) vefatı ile iman ve İslam davasını yaymak ve dünyadaki bütün insanlara ulaştırma görevi sahabelere ve inanan tüm Müslümanlara kalmıştır. Onlar da bunu yaptıkları ölçüde hem cihad görevini yapmış hem de islamı yaymışlardır. Bu vazife kıyamete kadar devam edecektir. Bunun için Cihad kıyamete kadar farzdır. Eskide bu görevi devlet ve askerler yaptığı için cihad farz-ı kifaye idi. Şimdi ise her müslümanın “dini yayma” “İman hakikatlerini öğrenme ve anlatma” gibi bir görevi olduğu için Bediüzzaman “Cihad farz-ı kifaye iken farz-ı ayn olmuştur” der. (Hutbe-i Şamiye, 1996, s. 151)

Deccalın gelmesi fesat ve ifsadın başlangıcıdır. Deccal başlatır müntesipleri devam ettirir. Aynı şekilde Mehdinin gelmesi “tamir ve düzeltmenin başlaması” demektir. Mehdi “İman ve Kur’an davasını o günün şartlarında ispat ederek Kur’an-ı Kerimin ve Peygamberimizin hakkaniyetini izah ve ispat yederek imana hizmet eder, sünnet-i seniyyeyi ihya eder. Yani buna başlar. Mehdiye uyanlar bunu kıyamete kadar devam ettirtirler. Fitne o kadar dehşetlidir, küfür o kadar kuvvetlidir ki, Mehdinin “İman ve Tevhit” davasına yardım için yüce Allah Hz. İsa’yı gönderir ve Mehdinin, yani peygamberimizin (sav) İman ve Kur’an davasına yardım eder.

Hz. İsa’nın gelmesi de bir sonuç değil Hırıstiyanların hakikatleri anlayarak İslam’a girmelerinin başlangıcı olacaktır. Yukarıda izah ettiğimiz gibi Hıristiyanlar hak dinin İslam, hak kitabın Kur’an olduğunu anlayarak “Necran Papazları” ve peygamberimiz zamanında Müslüman olan Hırıstiyanlar gibi iman edip, Hz. İsa’ya Müslümanlar gibi, Kur’anın anlattığı gibi inanacaklar ve namaz, oruç, hac ve zekât gibi ibadetleri yapacaklardır.

Sadece “Lâ ilâhe illalah” demek “Muhammed Resulullah” demeden iman bakımından kişiyi kurtarmaz. İmandan sonra da ibadet etmeden kurtuluş imkânı yoktur. İman itaati gerektir. Bu da farzı ve sünneti yapmakla olur. Bu konu çok nettir. Bediüzzaman hazretleri bunu çok net ifade eder. (Mektubat, 2004, s.560-561) İşaratuü’l-İ’câzda geçen “Size bütün bütün dininizi terk edin demiyor” (İşaratu’l-İ’câz, 2006, s. 84) ifadesi “Hz. İsa’yı ve İncil’i inkâr edin demiyor, gerçek İsa’yı, peygamber İsa’ya iman edin” şeklinde anlaşılmalıdır.

Kastamonu Lâhikasındaki Cehennemden kurtulan Hırıstiyanlar “Fetret Durumunda” olan ve Deccal’a tabi olmayan, zulüm ve işkence altında kalıp dini değerlerden taviz vermeyen ve korumaya çalışanlardır. (Kastamonu Lâhikası, 2006, s. 146-147) Yoksa peygamberimizi duyduğu halde inkâr eden elbette hiçbir cihette hiçbir nura mazhar olamaz ve Allah’ı tanımaz.” (Mektubat, 561)

Hz. İsa’nın gelmesi Hıristiyanların İslam ile barışması ve İslamı öğrenmeye başlaması demektir. Sonrası uzun bir süreçtir. Kıyamete kadar devam edecek bir durumdur. Peygamberimiz (sav) “Şam fethedilecek” buyurmuş ancak bu peygamberimizden 40 sene sonra olmuştur. “İstanbul fethedilecek buyurmuş” bu da 800 sene sonra olmuştur. Hz. İsa’dan sonra Hıristiyanlar Müslüman olacak demişse ki demiş. O zaman hemen on-yirmi senede olmaz, yüz-iki yüz sene lazım. Elli-yüz sene sonra Avrupa ve Amerika ne duruma geleceği görülmüyor mu? Bu gün “Lâ İlâhe illallah” der, elli sene sonra tam bir Müslüman olur ve namaz kılar. Çünkü başka kurtuluş imkânı yoktur.