M. Ali KAYA

Risale-i Nurlar yirminci asrın dalalet vadilerinde bulunan insanlar için bir iman ve ilim hazinesidir. Her dikkatli okuyanına bu hazineden istidadı ve iştiyakı nispetinde ilim ve iman dersi verir. Kur’an-ı Kerimin hazinesinden iman ve irfan dersi verdiği içindir ki vahy ve din dili ile yazılmıştır. Çünkü ilahi hakikatler ilahi terimler ve kelimelerle ifade edilebilir.

Birincisi: Her ilmin kendisine has terminolojisi vardır. Terminolojiyi bilmeyen o ilmi tam olarak anlamaz. Bunun için bir ilmi öğrenmek isteyen onun terimlerini ve bu terimlerin ifade ettiği manaları çok iyi öğrenmesi gerekir. Ayrıca terminoloji yanında o ilmin amacını ve hedefini de iyi tespit etmek gerekir.

İkincisi: Her risale bize İslami ve Kur’ânî bir hakikati ders vermektedir. Mesela, “Birinci Söz”de Besmele’nin hakikati ders verilir. Her şeyden önce “Besmele” aciz olan bir insanı kudreti sonsuz olan Allah’a bağlayan ilahi bir bağdır. İnsan, dünya ve kâinat ile Allah arasına bağ kurar. Besmelenin hakikati tüm varlıkların zikri ve vird-i zebanı ve mahlûkatın zikrinin “Besmele” olduğunu anlatır. Aciz varlıklar için tükenmez bir kuvvet, bitmez bir bereket olduğu ifade edilmektedir. “İkinci Söz” imanın ne değerli bir hazine olduğu anlatılır. Bunun gibi her söz bir hakikat-ı imaniyeyi izah eder.

Üçüncüsü: Her şey Allah’ın eseridir. Eser ustasının bilgisini ve sanatını gösterir. Ustanın da eseri yapmasındaki amacı kendisini tanıtmaktır. Akıllı olanın da bundan yola çıkarak Allah’ın eserlerini görerek Allah’ı tanıması lazımdır. Risalelerin de amacı okuyanlarının nazarlarını bu cihete yöneltmektir. Risaleleri okuyan Allah’ı isim ve sıfatları ile tanıma amacı için okumalıdır.

Dördüncüsü: Kur’an-ı Kerimin ana temaları “Tevhit, Haşir, Nübüvvet ve İbadet ile Adalettir.” Risale-i Nur’lar da Kur’an-ı Kerimin hakikatli bir tefsiri ve Kur’an-ı Kerime tam ayine olduğundan bu dört amacı takip etmektedir. Risaleler okunurken bu hususların da bilinmesi lazımdır.

Beşincisi: Kur’an-ı Kerimde her bir hadise-i cüz’iyenin arkasında bir kaide-i külliye vardır. Kur’an-ı Kerim kıyamete kadar tüm asırlara ve bütün insanların bütün tabakalarına hitap etmektedir. Kur’an-ı Kerimin bu asra hitabı “Risale-i Nur” şeklinde zuhur etmiştir. Risaleleri okuyanların bu hususu da dikkate alarak Risale-i Nurları okumalıdırlar. Risale-i Nur’u Bediüzzaman’ın görüşleri şeklinde okuyan risalelerden istifade edemez. Bundan dolayı Bediüzzaman defalarca “Risaleler Kur’anın malıdır; benim malım değildir” deme ihtiyacını hissetmiştir.
 
Altıncısı: Risale-i Nur eserleri İman ve Küfür muvazeneleri ile “imanda manevi bir cennet, küfürde ise manevi bir cehennemin bulunduğunu” ispat etmiştir. İmana ihtiyacı olan Risale-i Nurlarda aradığını bulabilir. Bunun için Bediüzzaman “Risale-i Nurlar imana ait meseleleri halletmiştir. Daha başka eserlere ihtiyaç bırakmamıştır” der. Risale-i Nurlarda iman, ihlâs, tefekkür ve imana, Kur’ana hizmet ile ilgili tüm hususlar vardır. Bu hususlara ihtiyacı olan Risalelerden istifade eder. İman, tefekkür, ihlâs ve dine hizmet gibi bir derdi ve amacı olmayanın Risale-i Nurlardan istifade etmesi mümkün değildir.

Yedincisi: Yüce Allah Kur’ân-ı Kerimde “Tefekkür edin” ve “Ey iman edenler, Allah’a ve resulüne iman edin” buyurur. Bu imanı artırmak ve güçlendirmek için manevi bir emirdir. Risale-i Nur bunun nasıl olacağını anlatmaktadır. Peygamberimiz (sav) “Bir saat tefekkür bir sene ibadetten hayırlıdır” buyurur. Risale-i Nurlar bu “İbadet-i tefekküriyenin” nasıl yapılacağını göstermektedir.

Bütün bu hususlara ihtiyaç duyanlara Risale-i Nurlar bir hazinedir. Bu manevi hazineden istifade etmek için Risale-i Nurlar okunursa okuyana büyük fayda verir.