Kur’ân-ı Kerimin çağa mesajı olan “Risale-i Nur”un basındaki sözcüsü olan Yeni Asya 21 Şubat 1970 tarihinden itibaren yayın hayatına başlayarak “Matbuat Lisanı” ile 41. Yıldır Bediüzzaman’ın siyasi düşüncesini anlatmaya devam etmektedir. Yeni Asya İnternet’in en özgür ansiklopedisi olan Wikipedia’ye göre “Asya’nın bahtının miftahı meşveret ve şuradır” prensibini, meşveret ve şurayı esas alan bir siyasi ve sosyal hayatı savunmaktadır. Kurulduğu günden itibaren Anayasal rejimi ve çok partili demokratik sistemi savunmuştur. Türkiye siyaseti için demokratik misyonun en iyi çözüm olacağını düşünür. Kurulduğu günden bu güne kadar siyasi konularda istikrar çizgisini korumuştur. Gazetenin yayın politikası tamamen “sivil” nitelikli olup, demokrasi ve insan hak ve özgürlüklerinden kesinlikle taviz verilmemesi gerektiğini ön planda tutmaktadır…”

Bunlara ilaveten Yeni Asya:
1.    Radikalizme asla prim vermez. Her türlü aşırılığa karşıdır. Bu konuda peygamberimizin (sav) “Müslüman elinden dilinden mü’minlerin emin olduğu kimsedir” prensibine göre hareket eder.

2.    Siyaseti “bireyin özgürlüğü” ve “temel hakları” bağlamında bakar. Bu nedenle “Adalet-i Mahza”yı esas alır. “Bir gemide on cani ve bir masum varsa bir masumun hakkı için dokuz caniyi içinde barındıran gemiyi batırmaz.”

3.    Daima “Hakkın hatırı âlidir; hiçbir hatıra feda edilmez” prensibi ile “kimin hatırı kırılırsa kırılsın, yalnız hak sağ olsun” der.

4.    Avrupa Birliği projesini başından itibaren destekler. Avrupa’nın “Demokratikleşme ve İnsan Hakları” konusundaki yaklaşımını “insanlığın hayrına çalışan ikinci Avrupa”nın ve Hz. İsa’nın hakiki dinini temsil eden “Müslüman İsevîler”in başarısı olarak yorumlar.

5.    Her türlü ihtilale ve baskıya karşıdır. Bu nedenle 12 Mart 1971 müdahalesinde defalarca toplatılmış, 12 Eylül sonrasında 470 gün kapatılmıştır.

6.    Hiçbir baskı ve güdüme gelmediği ve okuyucuları dışında kimseden kredi ve yardım almadığı için bağımsız gözlemciler tarafından “Bağımsız, güdümsüz ve samimi İslamcı” olarak tanınır.

7.    Herhangi bir şahsa ve kuruma bağlı olmayan ve tamamen bağımsız “Sivil” bir organizasyon olan Yeni Asya “Görünmeyen şahsa” yani “Şahs-ı Manevi”ye bağlı olarak faaliyet gösterdiği için kontrol altına alınamaz ve yönlendirilemez.

8.    “İman Hizmeti”ni esas aldığı için tarikat ve mezhep farklılıklarını dikkate almaz ve bunlar arasındaki ihtilaflı konularla uğraşmaz. “Bütün inananları kardeş” kabul eder ve hepsine eşit mesafededir. Herkesin imana muhtaç olduğunu ve imansız kurtuluşun mümkün olmadığını savunur ve herkesin imanına güç verecek şekilde faaliyet gösterir. Bu nedenle imana ve Kur’ana nereden taarruz ve hücum gelirse gelsin geldiği yöne bakmadan Kur’an Tefsiri olan Risale-i Nurlar ile ona gereken cevabı verir.

9.    Sosyal ve Siyasi hayatın vazgeçilmezi olan ve insanın insanlığının gereği olan “Hürriyeti” “İmanın hassası ve Allah'ın insanlığa bir ihsanı” olarak savunur. Her cihette hürriyetçidir, istibdat ve baskı nereden gelirse gelsin geldiği yöne bakmadan istibdat ve baskının her çeşidine iman ve insaniyet namına karşı çıkar.

10.    Yeni Asya milli ve manevi değerleri siyaset alet eden hiçbir siyasi düşünceyi tasvip etmez. Bu nedenle milliyetçiliği, bölgeciliği, mezhepçiliği, dini ve dinsizliği siyasete alet eden ve siyaset malzemesi yapan bir siyasi düşünceye tavizkar bakmaz, destek olmaz ve politikalarını asla tasvip etmez. Ancak “adalet ve hakkaniyete” hizmet eden, insana hizmeti esas alan, demokratik değerleri hayata geçirmeye çalışan ve insan hürriyetine, bilhassa “Din ve Vicdan Hürriyetine” değer veren bir siyasi oluşuma destek verir. Haklının yanında yerini alır.

11.    Yeni Asya, Bediüzzaman’ın “Nurcular Demokratlara bir nokta-i istinattır” (Emirdağ Lâhikası, 527) prensibine göre Demokratlara dayanak noktası olmaya çalışır.

12.    Yeni Asya ve okuyucuları doğrudan ülke yönetimine talip değildir. Kuruluşundan bu güne hiçbir siyasi partinin kuruluşuna kaynaklık etmemiştir.

13.    Siyasi partileri demokrasinin gereği ve vazgeçilmezi olarak kabul eder. Milletten destek bulan her siyasi partiyi bir vakıa olarak kabul eder, saygıyla karşılar ve olumlu çalışmalarına destek olur.

14.    Mevcut partiler arasındaki tercihini “Hürriyetçi ve Demokrat” olandan yana koyar. Bu tercihini de gizleme ihtiyacını duymaz ve açıkça ortaya koyar.  Bu konuda Yeni Asya okurlarının referansı Bediüzzaman’ın “DP’yi vatan, Kur’an ve İslamiyet namına” açıkça destek olmasıdır. Bu tavrını da ısrarla müdafaa eder.

15.    Yeni Asya “fikir odaklı” ve “ilkeli” siyaset yapar. Siyasi tercihini menfaat üzerine kurmaz “menfaat üstüne dönen siyaseti canavara” benzetir.

16.    Yeni Asya Nurcuların gazetesi olarak bilinir ve bunu da iftiharla kabul eder.

17.    Her türlü radikal yaklaşıma karşı tavır alan Yeni Asya İslam’ın cihad emrini “Dini tebliğ ve toplumu irşat etmek” olarak kabul eder ve savunur. Bunun dışında her türlü silahlı eyleme karşıdır. Bu düşüncesini de Bediüzzaman’ın “Manevi Cihad” prensibine dayandırır.

18.    Yeni Asya “Şeriat, yüzde doksan dokuz ahlak, ibadet, ahret ve fazilete aittir. Yüzde bir nispetinde siyasete bakar; onu da ulul-emir denen idarecilere ait bir vazife olduğunu” ifade eder. Yüzde birinin ihmali ile dinin ihmal edilemeyeceğini, eksikliğin dinin yüzde doksan dokuzu olan ahlak, ibadet, ahret ve fazilete ait kısımda olduğunu savunur ve onların hayata hâkim olması için çalışır.

19.    Yeni Asya “Matbuat Lisanı” adı verilen gazete, dergi ve kitapların dini hayatta müftü ve vaizlerden daha çok toplumu ve insanları irşat ettiğini düşünerek bu sahada insanlara hizmet etmeyi amaçlamış ve bu amaçla basın ve yayın hayatına girmiş, 40 senedir bu sahada hizmet vermektedir.

20.    Siyaseti halka hizmet ve devleti işletmek olarak gören ve kabul eden Yeni Asya bunun ancak “Demokratik Uzlaşma ve Anlaşma Kültürü” ile olacağı inancındadır. Toplumun tüm kesimlerine hizmeti esas alan ve bunu da “İnsan haklarını korumak” ve “insana hizmet” prensiplerine sadık kalarak “Ülke kalkınmasında” proje bazlı hizmet anlayışı ile mümkün görür. Bu nedenle siyasi partilerin “proje tabanlı hizmet üretmesi” “Anayasal vatandaşlık” çerçevesinde “Hukukun üstünlüğünü” sağlayarak “halkın önünü” açmasından yanadır.

21.    Demokratlığı “Din ve Vicdan Hürriyetini Savunma” “halka hizmet etme” “istibdadın tahribatını tamir etme” “herkesin hak ve hürriyetini koruma” “Hukukun üstünlüğünü” esas alma ve “Şeâir-i İslamı ihya etme” gibi temel prensiplerin tamamını üzerinde taşıma şartına bağlar. Bu şartlardan birisinin eksik olması o partinin ve şahsın demokrat olmadığını gösterir. Bunu da söyleme göre değil, eyleme göre belirler.