M. Ali KAYA
Peygamberimiz (sav) “kavmin efendisi millete hizmet edendir” buyurmuştur. Bu hadisin bir başka anlamı da “memuriyetin halka hizmet etme amacını” taşımalıdır. Siyasetin de, siyasi partilerin de, siyasi liderlerin de amacı halka hizmet olmalıdır. Halka hizmet amacına hizmet eden bir siyasi parti ve sistem dinin emrine uygun bir iş yapmış ve çalışmalarını ibadet haline getirmiş olur.

Lider halkı temsil eden kişidir. Halkın hak ve hukukunu savunmalı, inanç ve düşüncesini, örf ve adetlerini yansıtmalı ve temsil etmelidirler. Halkın istek ve aruzlarını dile getirmelidirler. Kendi sabit fikrini halka kabul ettirmeye çalışanlar halkın temsilcisi olamazlar. Bunlar ideolojilerini dayatmak isteyen diktatörlerdir. Böyleleri lider değil fikir adamı veya bir zorbadır.

Tolerans büyüklerin, büyük devletlerin ve büyük partilerin ortak özelliğidir. Toleransı olmayan ve hoşgörüyü esas almayan kitle partisi olamaz. Bir temsilci halkın dili ile değil, kendi dili ile konuşursa onları temsil ediyor denilebilir mi? Böyle bir temsilci halkı değil, kendisini temsil ediyor demektir. Kitle partileri kitlelerin temsil ettikleri için kitle partisi olmuşlardır.

Partiler fikir partileri ve kitle partileri olarak ikiye ayrılırlar. Üçüncü bir kategoride de kitlelerin temsil ettikleri ideoloji ve fikirlerden beslenen partileri saymak mümkündür. Fikir partileri ideolojik partilerdir. Kitle partileri kitlelerin ihtiyaçlarını temsil ederler. Kitlelerin temsil ettikleri fikirlerden beslenen partileri ise ırkçı ve dinci partiler olarak tanımlayabiliriz. Liderler de bu fikirleri ifade eden seçilmiş başkanlardır. Kitle partileri genellikle dünyada geçerli olan şekliyle “Hürriyetçi ve demokrat” yönleriyle öne çıkarlar.

Demokrasinin ruhu halkın kanaatine, vicdanına ve inançlarına saygı duymak ve inanmaktır. Bu nedenle demokrasi çoğulcu ve çoğunluk rejimidir. Çoğunluğu temsil eder ve “çoğunluk yanılmaz” kuralına dayanır. “Halkın iradesi, hakkın iradesi” “Halkın dili, hakkın dili” felsefesini temsil eder. “Halka hizmet, hakka hizmettir” düşüncesini benimser. Bu temel düşünceler doğrudur. Çoğunluğun aldandığını kabul ettiğiniz zaman karara esas olacak iradeyi nereden bulacaksınız.

Çoğunluğun doğru karar vermesi elbette “doğru bilgi” kaynaklarının halkı doğru bilgilendirmesine bağlıdır. Bu nedenle “fikir ve düşünce hürriyeti” “basın hürriyet”inin korunması şarttır. Yalan propaganda ve yanlış bilgilerle halkın büyük bir kesimini geçici olarak aldatmak mümkündür. Siyaseti halka hizmet yerine kendi menfaatlerini takip edenlerin yaptıkları halkı aldatmak ve şaşırtmak olacaktır; ancak bu geçicidir.

Demokraside seçilen seçmenlerinin isteklerine ve emirlerine cevap vermek durumundadır. Bu kişilerin özel istekleri değil, toplumun genel isteklerine cevap vermektir. Toplumun isteklerini ve arzularını her şeyden üstün tutmalıdır. Halkın menfaati diye kendi menfaatini takip etmemelidir.

Basın ve medya da kitlelerin durumunu yansıtmalı, kamuyu yanıltan ve yönlendiren vasıtalar olmamalıdır.

Halk itimat ettiklerini seçtiğine göre seçilenler de halka güvenmeli, halka yol gösterici olmalı ve halkı doğru bilgilendirmeli ve şuurlandırmalıdır. Gerçek lider halka hizmet ederken Allah’tan korkmalıdır. ABD devlet başkanı John Quiney Adams şöyle der: “Devlet adamı ne kendi isteklerinin, ne de halkın her isteğinin değil sadece Allah’ın kölesidir” demektedir.

John Kennedy “Devlet adamına yol gösteren iki rehber vardır; birincisi Allah’ın kitabı, ikincisi kişinin vicdanıdır” demiştir. (Fazilet Mücadelesi, s. 215)