SORU:
“Ayetü’l Kübra” kimin eseridir? Onu vesile ederek Allah’tan yardım istenebilir mi? Yani, bu Kur’anı ikinci kitap durumuna düşürmez mi?

CEVAP:
“Ayetu’l-Kübrâ” Bediüzzaman’ın İsra Suresinin 44. ayetini açıkladığı, izah ve tefsir ettiği ve Kur’an-ı Kerimin ayetlerinin nurlarından parlayan 7. Şua, 7. Parıltısıdır. Bediüzzaman bu âyeti Kur’anın “Âyet-i Kübrası” olarak görmüş ve bu ayetin tefsirini yaptığı 7. Şuaya “Âyetu’l-Kübrâ” yani “Kur’anın büyük âyeti” ismini vermiştir. Bu eseri okuyan Bediüzzaman’ın bu tespitini haklı bulur. Bediüzzaman bu eserinde Allah’ın varlık ve birliğini, isim ve sıfatlarını gösteren delillerden 33 mertebesini 33 bölümde pek yüksek bir şekilde izah eder. Bu eseri okuyanın Allah’a ve âhirete imanı güçlenir. Pek çok şüphelerden kurtulur.

Kur’anın bir ayetinin izahı nasıl Kur’anı ikinci kitap durumuna düşürür?

Allah’tan yardım istemek için bir vasıtaya gerek yoktur. Bediüzzaman der ki: “İmanı elde eden ruh-u beşer, manisiz, müdahalesiz, hâilsiz, mümanaatsız, her halinde, her arzusunda, her yerde, her anda o ezel ve ebed ve hazain-i rahmet maliki ve defaain-i saadet sahibi olan Cemîl-i Zülcelal, Kadîr-i Zülkemâlin huzuruna girip hâcâtını ona arz edebilir. Ve rahmetini bulup kudretine istinat ederek kemâl-i ferah ve süruru kazanabilir.” (Mektubat, 219)