M. Ali KAYA
Vahyin başlaması ile “Eğitim ve Öğretim” başlamış oldu. Peygamberimiz (sav) müslüman olan her sahabeye okuma ve yazma öğrenmesini tavsiye ederdi. Çünkü yüce Allah “Oku!” emri ile vahye başlamıştı. Daha sonra “Kalem Suresi” nazil olmuş ve müminlere “Yazma” tavsiye edilmiştir. Peygamberimiz (sav) bu ayetlerin nazil olmasından sonra sahabelerine evlerini “okul” yapmalarını tavsiye etti. Sahabeler de buna titizlikle uyarak her evi “Kur’an Okulu” haline getirmişlerdir.

Sahabelerin okumalarının ve yazmalarının amacı “Hakka Hizmet” etmekti. Bunun dışında hiçbir dünyevî amaçları yoktu. Mehmet Akif’in de dediği gibi:
“Cenâb-ı Hakk’ın nâ-mütenâhi adı var en başı ‘Hak’
Ne büyük şey kul için, Hakkı tutup kaldırmak…”

Haklı olan daima güçlüdür.  Kur’ân-ı Kerime dayanan ehl-i imanın nokta-i istinadı “Hak”tır. Ehl-i iman hak ve hakikate dayandıkları için daima güçlüdürler ve haklıdırlar. Hz. Ebu Bekir (ra) “Yanımda en güçlü olanınız zayıfda olsa haklı olanınızdır” derken haklının daima güçlü ve galip olduğunu ifade etmiştir. Adalet ancak ihkak-ı hak edilerek sağlanabilir.

Peygamberimiz (sav) “Hak daima galiptir; ona galebe çalınamaz ve hak mağlup edilemez” (Buhari, Cenâiz, 79) buyurmaktadır.

Hak ve hakikat hiçbir zaman inhisar altına alınamaz. Bu sebepten dolayı Bediüzzaman hazretleri “Sen mesleğini ve efkârını hak bildiğin vakit, "Mesleğim haktır veya daha güzeldir" demeye hakkın var. Fakat "Yalnız hak benim mesleğimdir" demeye hakkın yoktur” diyerek hak ve hakikatin çok çeşitli yönleri olduğunu, hak ve hakikatin kimsenin inhisarı altında olamayacağını ifade etmiştir.

Kuvvet hakka hizmetkâr olmalıdır. Hikmet düsturları, hükümetin kanunları, kuvvetin prensipleri birbirine destek olmalı ve birbirine kuvvet vermelidir ki toplumda müessir olsunlar. Hakkın ve hakikatin düsturlarının insanlar tarafından kabul edilmesi ve toplum üzerinde tesirinin görülmesi için kuvvetin hakka destek olması şarttır.

Peygamberimiz (sav) “En büyük cihad zalim hükümdara hak sözü söylemektir” buyurur. Elbette bunu her adam söyleyemez; o zaman sükût etmesi gerekir. Nitekim Bediüzzaman hazretleri “Senin üzerine haktır ki, her söylediğin hak olsun. Fakat her hakkı söylemeye senin hakkın yoktur. Her dediğin doğru olmalı; fakat her doğruyu demek doğru değildir” diyerek ölçüyü koymaktadır.

Bir “Asr-ı Saadet Müslümanı” olan zamanımızın bedîsi Bediüzzaman Said Nursi (ra) de okumayı ve yazmayı kendisine şiar edinmiş ve talebelerini okumaya ve yazmaya teşvik etmiştir. Talebeleri de aynen sahabeler gibi “Hakka Hizmet” için her türlü sıkıntı ve işkenceye katlanarak okumuşlar ve yazmışlardır. Peygamberimizin (sav) bu sünnetini zamanımızda ihya etmişlerdir.
Bediüzzaman hazretleri “Yazmaktan maksat, lisanın söylediklerini bâkîleştirmektir” (Münâzarat, 15) diye “Hakka hizmet için” hak ve hakikatleri yazarak bizlere ulaştırmıştır. Bizler de bu hakikatleri bizlerden sonraki kuşaklara ulaştırmalıyız.

***
Hakka hizmetin bir yönünün de “Meşrutiyet”in topluma anlatılmasıdır. Meşrutiyeti her nevi istibdattan kurtuluş olarak gören Bediüzzaman “ “Her ne ki inşâ ettimse, üstadımız olan meşrutiyetten öğrendim” (Münâzarat, 16) diyerek eğitimin de ancak hürriyet içinde gerçek eğitim olabileceğini ifade etmiştir.

Bediüzzaman’ın “Risale-i Nur Külliyatında” izah ettiği ve ortaya koyduğu her şey hak ve hakikattir. Hakikate hizmeti her şeyin üzerinde gören Bediüzzaman “Münazarat” isimli eserin mukaddimesinde şöyle der: “Ey ehl-i insaf! Kabul ederseniz, insafın şe’nidir; etmezseniz, emîn olunuz, size minnet etmem, hiç de kabul etmeyiniz. Sizin minnetiniz dağ başında olsun. Size beğendirmek için değil, belki hakka hizmet için yazdım, vesselâm.” (Münazarat, 18)

Biz de üstadımızdan aldığımız derse binaen diyoruz ki, kimseye beğendirmek için değil, hakka hizmet için yazıyoruz. Bunun için “Meşrutiyet, Cumhuriyet ve Demokrat” manalarını Bediüzzaman’ın izahları ile anlatmaya çalışacağız.